Zonder een druppel water vier uur lang lopen in de brandende zon. Dat klinkt als een zware opgave, maar Bear Grylls zou er om lachen. Natuurlijk was dat niet gepland, maar dat is vaak het geval met mijn optimistische plannen. Waar iedereen tegenwoordig bezig is om alles in te plannen, probeer ik dat soms bewust niet te doen. Het geeft gewoon een heerlijk gevoel als bepaalde zaken aan onzekerheid worden overgelaten. Bijvoorbeeld in het wilde weg gaan lopen in een onbekend gebied, niet wetende waar de route heen zal leiden. 

Toen ik net op Curaçao kwam wonen, was mijn eerste uitdaging de omgeving verkennen. Hoe kan je dit beter doen dan je sportieve sportschoenen aan te trekken en lekker te gaan hardlopen? Mijn plan was om te gaan hardlopen in een natuurgebied dat St. Joris wordt genoemd. St. Joris is gelegen aan de noordoostzijde van Curaçao. De ingang van dit natuurgebied is nog geen minuut lopen van mijn voormalige woning. Helemaal top dus! Tegen alle Discovery survivaladviezen in ben ik zonder veldfles op pad gegaan.

Bij de ingang aangekomen werd ik direct blij verrast door het schitteren van de zee aan de horizon. Mijn ‘scherpe inzicht’ vertelde me dat de zee in tien minuten zeker haalbaar moest zijn. Vol overtuiging begon ik met lopen. Eerst op een breed geasfalteerd pad  en later op een klein hobbelig pad tussen de cactussen. Na een paar keer de verkeerde afslag te hebben genomen en inmiddels een half uur verder, kwam ik eindelijk aan bij de zee. Een grillige rotsachtige kust met enorme golven. Ongelofelijk, zo´n mooie plek zo dicht bij huis! Mijn dag kon niet meer stuk.

foto 1 bastian

In de verte zag ik een hoge rots uitreiken boven alle cactussen, daar moest ik zijn! Ik vervolgde mijn pad al wandelend. Geloof me een half uur hardlopen met 30 graden in de volle zon laat zelfs een kameel uitgedroogd achter. Driehonderd cactussen verder kwam ik aan bij een klein paadje verborgen achter een groot stuikgewas. Mijn hart ging direct sneller kloppen (voor zover dat nog kon). Ergens hoopte ik dat ik de eerst ontdekker was van dit pad. Een soort van Columbus op het land. De verschillende tekeningen op de rots vertelden echter een ander verhaal.

foto 2 bastian

Al snel viel mijn oog op een grote opening in de rotswand. Was dit nou een ingang van een grot?
Zonder twijfel klom ik naar boven en werd direct verwelkomd door de familie vleermuis. Na een flink gevecht en wat hulp van mijn iphone-zaklamp vond ik een doorgang die de rots opleidde. Eenmaal boven werd ik beloond met een geweldig uitzicht op bijna heel St. Joris. Zo zie je maar weer waar je terecht kan komen zonder enige vorm van voorbereiding. Zeker een aanradertje om eens te doen!

foto 3 bastian

Natuurlijk was dit nog niet het einde van mijn route, maar wel het einde van mijn latijn. Toch maar even doorgaan! Bovenop de rots zag ik een klein pad dat via de kust naar de monding van St. Joris liep. Hier vindt de St. Jorisbaai aansluiting met de zee. Een mooie plek om ook nog even een kijkje te nemen. Een normaal mens zou dit plannen voor de volgende keer en huiswaarts keren, maar ik doe alles liever in een keer.

Wat van bovenaf zo makkelijk leek, bleek van onder een doolhof van struiken, cactussen en andere gewassen. Al snel was ik het pad kwijt en moest ik zelf een weg vinden. Ik volgde de flesjes water die ineens overal opdoken. Toch vreemd op de heenweg was ik deze niet tegengekomen. Eenmaal aangekomen bij de monding begon het al langzaam donker te worden en ik moest nog een flink stuk terug.

Uit verhalen heb ik begrepen dat je na zonsondergang beter niet op St. Joris kan komen. Voor de zekerheid daarom maar een grote stok gepakt, je weet maar nooit! Op een paar vervelende leguanen na heb ik deze gelukkig niet nodig gehad. Eenmaal thuis aangekomen heb ik lekker mijn schoenen uitgedaan, een koud glas water genomen en een heerlijke douche. Mijn lering van deze tocht en advies aan jullie: Volg altijd alle Discovery survival adviezen op!

Meer weten over Bastian Everhardt? Check zijn Instragram!

 

155 proteïnerijke recepten + 4 gratis ebooks!

Meer info? Klik hier!

Proteïne recepten

About The Author

Bastian Everhardt
Fit Dutchie Abroad!

26 jarige Fit Dutchie die nu al zo'n 1,5 jaar op Curacao woont en werk. Avontuurlijk en geeft de voorkeur aan een actieve levensstijl waarbij old school gymsessies en outdoor hiken favoriet zijn!

3 Responses

  1. Marvin

    Super vet man! Wel een beetje jaloersmakend hoor deze foto’s. Ik stond vanochtend gewoon het ijs van mijn auto te krabben 😉

    Reply
    • Bastian

      Thanks Marvin! Hier moet ik wachten tot het stuur is afgekoeld haha. Maar niks mis met een mooie winterse dag. Zolang de zon maar schijnt 😏!

      Reply
      • Marvin

        Haha verschil moet er zijn toch! En inderdaad niks mis met een mooie winterse dag, zolang er dan maar een lekker zonnetje aanwezig is 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.