Ik heb gewoon een luie avond en een vriend begint over de marathon in onze stad. We hebben altijd al mee willen doen maar ik heb nooit de moed gehad om het daadwerkelijk te doen. Wat klonk het opeens goed.. Wanneer was het?

Over twee weken.. Oké, dat is wel erg dichtbij. Gemotiveerd als ik was besloot ik om mee te doen. Ik sport veel en mijn basisconditie is goed doordat ik drie keer per week voetbal, maar ik ren nooit verder dan 10 kilometer. Ik zal dus verder moeten gaan rennen voordat ik deze mijlpaal werkelijkheid kon maken. Twee keer renden we 15 kilometer, en het voelde goed. Geen pijn, goed ritme en ik had zelfs nog energie over. Ik zette een doel voor mezelf omdat ik niet zonder doel kan rennen. Ren de 21 kilometer in 1 uur en 45 minuten.

Ik begon met een goed ontbijt en vertrok naar het centrum van Eindhoven, waar de wedstrijd startte. Omdat we laat waren moesten we helemaal aan het einde starten. Twintig minuten na het startschot begonnen we en de regenen daalde op ons neer. Zelfs de wind waaide ons bijna omver.

1-5 kilomter
Ik startte redelijk goed, maar mijn tempo was wat te hoog. Waarom? Omdat er ongeveer tienduizend mensen voor me met een lager tempo renden en ik wilde daar vanaf. Dus rende ik harder dan normaal om ze te passeren. Of tenminste een paar van hen.

Mijn tijd na 5 kilometer was 23 minuten en 43 seconden. Niet slecht en ik had genoeg energie over.

6-10 kilometer
Dit stuk voelde ik mijn vrienden en familie achter me staan. Ze stonden langs de kant om me aan te moedigen! Ik ging bijna onderuit in hun zicht omdat iemand voor me ineens stopte met rennen. Ik moest stoppen en verloor mijn tempo. Dit kostte me veel energie..

Ik rende bijna met hetzelfde tempo als het eerste stuk. Na 10 kilometer toonde de klok 47 minuten en 52 seconden.

11-15 kilometer
Dit stuk was zwaar. Ik wist hoe het voelde om 15 kilometer te rennen, en mijn snelheid te verhogen. Maar ik moest nu mijn energie sparen voor de laatste 6 kilometer. Dus ik hield mijn tempo rustig.. We moesten twee kilometer buiten de stad rennen over een open veld en de regen was nog steeds niet gestopt, net als de wind. Ik voelde dat ik mijn tempo verloor en mijn voeten begonnen pijn te doen. Misschien had ik wel teveel zelfvertrouwen toen ik me inschreef en pakte karma me nu keihard terug. Nee, zo wilde ik niet denken tijdens deze run. Ik moest positief blijven..

Ik deed 1 uur 11 minuten en 52 seconden over de eerste 15 kilometer. Hoeveel energie heb ik nog?

De laatste 6 kilometer tot de eindstreep
Ik negeerde de pijn in voeten en vond mijn tempo terug. Nog 6 kilomeer te gaan en de menigte was fantastisch. Mensen vertelden me over de boost die een publiek je kan geven, nu begrijp ik dat gevoel. Wauw, dit voelt goed! We waren terug in het centrum van de stad. Ik kende het parcours en ik wist dat ik nu mijn laatste krachten moest gebruiken. Ik verhoogde mijn tempo en het voelde alsof ik kon vliegen! Ik rende zo hard toen ik op het plein met alle restaurants en bars arriveerde, honderden mensen juichten en schreeuwden om mensen over de finish te krijgen.

Nog 500 meter en ik begon te sprinten, zo hard als ik kon. Maar huh, waar is de eindstreep? En waarom rent iedereen verder? Ik had een vergissing gemaakt! We moesten nog om een heel gebouw heen rennen! Die 500 meter werd ineens 1000 meter. Dat werd nogal een lange sprint na al 20 kilometer gerend te hebben.. Toen zag ik de eindstreep en ik wist dat de klok tikte. Zou ik het halen? Ja!

Ik rende mijn eerste halve marathon in 1 uur 39 minuten en 7 seconden. Zo blij als een kind en zo moe als wat. Wat een ervaring!

About The Author

Jordi Sloots
Founder

Internetgekkie achter Fit Dutchies die leeft op burgers en daarom naar de gym gaat. Ik hoop jullie op een realistische manier te inspireren én te motiveren!

2 Responses

Leave a Reply

Your email address will not be published.