“Hoe is het met je dieet?”. Sinds ik bewust met voeding en trainen bezig ben, word mij dit regelmatig gevraagd. Meestal vanuit oprechte interesse, maar soms ook met een enigszins sarcastische ondertoon. Ik kan niet ontkennen dat ik hier soms best wat geagiteerd op reageer met een inmiddels vast mantra: “het is geen dieet, it’s a lifestyle!”, waarna ik slaafs een beknopte samenvatting opdreun van de verschillende filosofieën van sportminnend Nederland.

 

Af en toe vraag ik me af of ik mijn missie niet beter wat meer voor mezelf had moeten houden. Want, wanneer je vol overtuiging vertelt over je geslaagde bananenpannekoekjes, waag het dan vooral niet om onder toeziend oog van je kritische omgeving een zondige versnapering weg te werken. Big Brother is always watching en sneert je op de meest kwetsbare momenten een welgemeend ‘dat mag jij toch helemaal niet?!’ toe.

Voordat ik mijn levensstijl rigoreus omgooide, was ik het stereotype ‘wannabe fitboy’. Ik kon de vele etentjes buiten de deur, zakken snoep op kantoor, burgers en eindeloze sushidates prima verantwoorden vanwege mijn wekelijkse bezoekje aan de sportschool. Braaf deed ik wat setjes, ik liep een half uurtje hard op de loopband en binnensmonds lag ik 15 minuten te vloeken tijdens het buikspierkwartier. Dat bovenstaande niet bijdroeg aan een lekker lijf werd me al snel duidelijk, dus dat moest anders. Ik heb sowieso altijd een pesthekel gehad aan het buikspierkwartier.

Onbewust had ik al het vermoeden dat het de grootste onzin is en dat de sportschool leraren heel goed wisten dat wij daar voor niets als een stel infantiele wannabe’s 15 minuten lang aan het planken waren. Dat je denkt dat je het toppunt van ellende hebt bereikt, totdat er vol leedvermaak geroepen wordt: ‘en wie het écht al goed kan en het een tikje moeilijker wilt maken, steekt nu zn rechterteen in z’n linkeroorgat’. Slaafs volg je dat dan op, want je wilt toch niet de loser zijn die dat dan weer niet kan.

 

Klik hier voor meer info!

strakke billen banner

 

Toen ik eindelijk afscheid wilde nemen van mijn oude gewoontes, wilde ik in eerste instantie van mijn vooroordelen en misopvattingen af komen. Natuurlijk wilde ik een fit lichaam, maar niet ten koste van alles. Ik wilde absoluut knallen in de gym, maar wel kunnen blijven genieten van mijn tosti met bacon, iets wat in mijn hoofd op dat moment niet samen kon gaan. Ik wilde voorkomen dat ik veranderde in het mannelijke equivalent van Yvon Jaspers: zo’n moeilijk ecologisch, verantwoord type die alleen nog maar boodschappen doet bij de EkoPlaza. Iemand waar niemand meer mee om wil gaan omdat ik dan bij alles ‘het gaat om het principe’ zeg. Dat niemand mij meer meevraagt omdat ik altijd loop te janken over verzadigd vet en enkelvoudige koolhydraten en dus iedere vrijdagavond op de bank rijstwafels zit te eten. Iemand waarvan vervolgens een documentaire op tv verschijnt omdat ik in een vlaag van verstandverbijstering heb besloten om alleen nog maar ‘raw’ te eten. Of dat ik altijd naar quinoa stink.

pindakaastaart

smoothiebowl

Nu ik iets minder ‘wannabe’ en wat meer fitboy ben, weet ik dat mijn angst en vooroordelen ongegrond waren. Ik ben nog steeds best een leuk en gezellig mens (denk ik), ik eet nog steeds burgers en ik geniet nog steeds. Het afgelopen jaar heb ik zoveel geleerd over (kracht)training, voeding, herstel, mijn gedrag en het belang van de samenhang tussen deze elementen, dat ik oprecht kan zeggen dat ‘de betere versie van mezelf’ steeds dichterbij komt. Ik ben alleen wel gestopt met het buikspierkwartier en die rijstwafels snap ik nog steeds niet. Het ziet eruit als piepschuim, stinkt een uur in de wind en de enige reden waarom ik denk dat men ze eet, is omdat als je kauwt en héél hard fantaseert, het geluid je doet denken aan krakende chips. Ik wil nooit een rijstwafelboy worden en ik hoop dat mijn vrienden bij de eerste symptomen bewijzen échte vrienden te zijn en me direct aan een infuus met gin-tonic leggen.

Ik hoop het echt. Rijstwafel met hummus, anyone?

 

Klik hier voor meer info!

strakke billen banner

About The Author

Jefta den Dulk

Wannabe fitboy, op zoek naar de ultieme balans tussen lekker eten, gezelligheid, drankjes én een gezonde levensstijl. Ik wil vol overtuiging en enthousiasme voor de meest gezonde, verantwoorde levensstijl kiez.. Wait, is that a burger?

4 Responses

  1. Luisa

    Wauw, ik heb in een deuk gelegen van je rake woorden!
    Wat ben je lekker nuchter en goed bezig. Het genieten én voor jezelf zorgen kan dus wél samen.
    Keep up the good work!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.